Feeling Inadequate to Mentor Others and What Your Doubts Mean

Başkalarına Mentorluk Etmekte Kendinizi Yetersiz Hissetmek ve Kuşkularınızın Anlamı

Başkalarına mentorluk etmekte kendinizi yetersiz hissetmeniz, birine rehberlik etmeye uygun olmadığınız anlamına gelmez. Reddedilme, isteksizlik ve kaygı, bir mentorluk...

Başkalarına mentorluk etmekte kendinizi yetersiz hissetmeniz, birine rehberlik etmeye uygun olmadığınız anlamına gelmez. Bir mentorluk ilişkisi zor geldiğinde ya da umulduğu gibi gitmediğinde reddedilme, isteksizlik ve kaygı ortaya çıkabilir. Bu duygular, başarısız olduğunuzun kanıtı değil, durup düşünmeniz için bir nedendir. Bazı mentorlar, bir aksilikten sonra yasın beş evresinden geçmek için kendilerine zaman tanır.

Yeterli deneyiminiz, doğru sözleriniz ya da fark yaratma yeteneğiniz olup olmadığını merak etmeniz anlaşılırdır. Mentorluk, her yanıtı bilmek ya da başkasının büyümesini kontrol etmek değildir. Dinlemek, ilgiyle yanında olmak ve diğer kişinin ihtiyaçlarını merkezde tutmaktır.

Bu makale, mentorluğun neden reddedilme ve kendinden kuşku duyma duygularını ortaya çıkarabildiğini, bu tepkilerin size neler söyleyebileceğini ve desteklediğiniz kişiye nasıl yeniden odaklanabileceğinizi ele alır. Ayrıca, tam bir güven hissetmeyi beklemeden hazır olup olmadığınızı değerlendirme yolları bulacaksınız; böylece alçakgönüllülük ve amaçla düşünülmüş bir sonraki adımı atabilirsiniz.

Öne Çıkan Noktalar

  • Reddedilmeyi ya da zor bir mentorluk deneyimini, birine rehberlik etmeye uygun olmadığınızın otomatik kanıtı olarak değil, üzerinde düşünülecek bir deneyim olarak görün.
  • Becerileriniz hakkındaki belirsizlikten zaman ve beklentilere ilişkin kaygılara kadar, isteksizliğinizin arkasında neler olabileceğini belirleyin.
  • Dikkatle dinlemek, açık iletişim kurmak ve beklentileri birlikte belirlemek gibi uygulamalı adımlarla kaygıyı yönetin.
  • Destek sunarken öğrencinin kendi büyümesinin sorumluluğunu almasına izin vererek ihtiyaçlarına yeniden odaklanın.
  • Başlamak için uzman olmanız ya da tamamen güvenli hissetmeniz gerekmez; ilgiyle yanında olup öğrenmeye devam edip edemeyeceğinizi değerlendirin.

Mentorların reddedilme ya da yetersizlik duyguları

Başkalarına mentorluk etmekte kendinizi yetersiz hissetmeniz, mentorluk alan kişi desteği reddettiğinde, buluşmalara gelmediğinde ya da yanıt vermeyi bıraktığında artabilir. Sessiz bir bitiş, uyumsuz beklentileri ya da zamanlamayı yansıtsa bile karakterinize yönelik bir yargı gibi gelebilir. Olanları, ne anlama geldiğini varsaydığınız şeyden ayırın: kaçırılan bir buluşma gerçektir; “Sunacak hiçbir şeyim yok” ise bir yorumdur.

Mentorlar başka bir kişinin büyümesine dikkat ve umut yatırdığı için reddedilme can yakabilir. Bir mentor, aksilikten sonra yasın beş evresinden geçmek için zaman tanımayı öğütlemişti. Hayal kırıklığından hemen bir ders çıkarmaya kendinizi zorlamanız gerekmez. Duygunun adını koyun, ilişkinin size gerçekte ne gösterdiğini değerlendirin ve yeniden deneyip denememeye karar vermeden önce kendinize alan tanıyın.

Bir kişiyi etkili mentor yapan nitelikler nelerdir? Etkin dinleme, açık iletişim, öz farkındalık ve duyguları düzenleme, mentorların düşünerek karşılık vermesine yardımcı olur. Örneğin, öğüt sunmadan önce öğrencinin kaygısını dinleyin; ardından hangi desteğin yardımcı olacağını sorun.

Mentorluk ilişkisinde sınırları ve beklentileri nasıl belirlerim? İlk buluşmanızda amaç, iletişim tercihleri ve her kişinin sorumlulukları üzerinde anlaşın. Neler sunabileceğinizi açıklayın, özel paylaşımları koruyun ve hayal kırıklığının birikmesine izin vermek yerine kaygıları erkenden dile getirin.

Bir mentorluk ilişkisi başlatmak için uygulamalı adımlar nelerdir? Öğrencinin hedefleri hakkında bir konuşmayla başlayın; sonra bir odak seçin ve bir sonraki görüşmeyi kararlaştırın. Ne kazanmayı umduğunu ve konuşmalar arasında hangi adımları atacağını sorun.

Yeni bir mentor olarak nasıl güven kazanabilirim? Dikkatle dinlemek ve üzerinde anlaşılan bir sonraki adımı yerine getirmek gibi yönetilebilir tek bir taahhütle başlayın. Her konuşmadan sonra iyi ele aldığınız bir şey ve geliştirebileceğiniz bir şey üzerine düşünün.

Mentorların sık yaptığı hatalar nelerdir ve bunlardan nasıl kaçınabilirim? Mentorluk alan kişinin neye ihtiyacı olduğunu varsaymaktan, konuşmaya hâkim olmaktan ya da sessizliği daha fazla zorlamak için izin saymaktan kaçının. Öğüt vermeden önce sorun, beklentileri açıkça anlatın ve öğrenci sessizleştiğinde kısa bir hatırlatma gönderin. Sonraki iletişimi ona bırakın.

Biri bir fırsat için seçilmediğinde, reddedilme aramaya değer bir geri bildirime işaret edebilir. Kararı neyin etkilediğini sorun ve kendinizi savunmadan dinleyin. Sabırlı kalın, elinizden gelenin en iyisini sunun ve yanıtı anlamlandırırken köprüleri yakmaktan kaçının.

Öğrenci umulduğu gibi karşılık vermediğinde de mentorluk başarısız hissettirebilir. Ancak daha sonra olumlu etki hakkında duyulan bir anlatı, önceki girişimin nasıl hissettirdiğini değiştirebilir. Bilgi ve kaynak sunabilirsiniz; bunları kullanıp kullanmayacağını ise öğrenci seçer.

Amerika Birleşik Devletleri’nde, yerel bir iman topluluğu, hizmet eğitimi ya da gerçek durumları konuşabileceğiniz bir akran mentor aracılığıyla destek arayın. Başlamadan önce açık uçlu sorular sormak ya da sınırlar koymak gibi güçlendirmek istediğiniz bir beceri belirleyin. İlgili bir öğrenme fırsatı seçerken bu hedefi kullanın.

Tek bir zor ilişki, başkasına rehberlik etme yeteneğinizi tanımlamaz. Olanları gözden geçirin, deneyimden öğrenin ve dürüstlükle, ilgiyle neler sunabileceğinize karar verin.

2. İnsanların mentorluk etmeye isteksiz hissetmesinin nedenleri

İsteksizlik çoğu zaman, kimin mentor olabileceğine dair dar bir düşünceyle başlar. Bir mentorun uzman, daha yaşlı ya da olağanüstü etkili konuşan biri olması gerektiğini düşünebilirsiniz. Ancak birini teşvik etmek için belirli bir yaşa ya da tam ustalığa ihtiyacınız yoktur. Örneğin hizmette daha yeni bir gönüllü, ilk müjdeleme çalışmasına hazırlanmak hakkında uygulamalı dersler paylaşabilir. Önemli olan, bildikleriniz ve hâlâ öğrendikleriniz konusunda dürüst olmaktır.

Zaman da gerçek bir kısıtlamadır. Mentor, ilişkiye yeterli ilgi veremeyecek kadar meşgul olduğunda mentorluk aksayabilir. Kabul etmeden önce mevcut sorumluluklarınızı gözden geçirin ve hangi taahhüdü sürdürebileceğinize karar verin. Öğrenci sık iletişime ihtiyaç duyuyor ama programınız yalnızca ara sıra konuşmaya izin veriyorsa bu uyumsuzluğu erkenden konuşun. Açık bir sınır, suçlulukla kabul edip tekrar tekrar iptal etmekten daha yararlıdır.

Bazı kişiler, mentorluk güven gerektirdiği için tereddüt eder. Öğrenci özel bir mücadelesini paylaşabilir ve mentor yanlış karşılık vermekten ya da hassas bilgileri kötü yönetmekten kaygılanabilir. Mentorluk alan kişinin paylaştıklarını gündelik sohbetlerde tekrarlamak yerine gizli tutun. İş yerinde bir hemşire, amiri ya da yöneticisi dışında bir mentordan yararlanabilir; bu, olası çıkar çatışmasını azaltabilir.

Biçim de göz korkutabilir. Mentorluk resmî ya da gayriresmî olabilir, bir kuruluşça desteklenebilir ya da bağımsız düzenlenebilir; bire bir ya da grup halinde yapılabilir. Başlamadan önce karmaşık bir program tasarlamanız gerekmez. Önce öğrencinin ne öğrenmek istediğini sorun; sonra ikinize de uygun bir biçim seçin. Kariyer rehberliği arayan biri bireysel konuşmaları tercih edebilirken ortak bir beceri öğrenen akranlar bir gruptan yararlanabilir.

Öğrencinin bağlılığı hakkındaki belirsizlik, potansiyel bir mentorun geri durmasına neden olabilir. Mentorluk alan kişi soru getirmek ya da üzerinde anlaşılan bir eylemi yerine getirmek gibi etkin bir rol aldığında mentorluk ilişkisi daha iyi işler. Sessizliğin, her konuşmayı sizin taşımanız gerektiği anlamına geldiğini varsaymayın. Rehberlik ve kaynak sunabileceğinizi, öğrencinin ise sorular sorması ve katılması gerektiğini açıklayın.

Bazı tereddütler, her mentorluk ilişkisinin öğrenciliğe odaklanması gerektiği varsayımından doğar. Böyle olmak zorunda değildir. İlişki, büyümenin başka bir alanını destekleyebilir. Hristiyan mentorlar yine de konuşmayı zorlamak yerine, sorulursa imanlarını konuşmaya hazır olmalıdır. Amacı başlangıçta netleştirmek, iki kişinin de hangi desteği sunduğunu ve aldığını anlamasına yardımcı olur.

Son olarak, yetersiz hazırlık kaygısı otomatik olarak geri çekilme nedeni değil, yararlı bir işaret olabilir. Mentor gerekli beceri, eğitim ya da zamandan yoksun olduğunda mentorluk zorlanabilir. Deneyiminize uygun bir kapsam seçin; daha önce ele almadığınız alanlarda öğrenme ya da rehberlik arayın. Örneğin, öğrencinin uzmanlık gerektiren sorusunu ilgili bilgiye sahip birine yönlendirirken uygulamalı teşvik sunabilirsiniz.

Ana engelinizi belirlemek için ters gitmesinden korktuğunuz şeyi yazın; sonra buna karşılık verebilecek bir adım belirtin. Zaman, roller ya da öğrenme ihtiyaçları hakkında konuşmak, belirsiz isteksizliği açık bir karara dönüştürebilir. Ardından başlamaya, biçimi uyarlamaya ya da kapasiteniz değişene kadar beklemeye karar verebilirsiniz.

Başkalarına Mentorluk Etmekte Kendinizi Yetersiz Hissetmek ve Kuşkularınızın Anlamı

3. Mentorlukta korku ve kaygı

Korku çoğu zaman belirli bir öngörü olarak belirir: “Yanlış bir şey söyleyeceğim” ya da “Bu öğrenci büyümeyecek.” Karşılık vermeden önce öngörünün adını koyun. Kötü öğüt vermekten kaygılanıyorsanız durun ve öğrencinin daha önce neler denediğini sorun. Yalnızca dürüstçe konuşabileceğiniz şeyleri paylaşın; bir sorunun deneyiminizi aştığını kabul edin. Düşünülmüş bir soru, konuşmaya kendinden emin bir tahminden daha iyi hizmet edebilir.

Bazı mentorlar görünür değişim üretme baskısı hisseder. Bu beklenti, her sessiz oturumu başarısızlık gibi gösterebilir. Hristiyan mentorluğunda 1. Korintliler 3:5-9 farklı bir çerçeve sunar: insanlar hizmet eder, ama büyümeyi sağlayan Tanrı’dır. Rolünüzü incelemek için bu bölümü kullanın. Sadık bir konuşma, uygulamalı destek ve teşvik sunabilirsiniz; başka birinin kararlarını ya da zamanlamasını kontrol edemezsiniz.

Yargılanma korkusu, mentorun aşırı hazırlanmasına da yol açabilir. Bütün buluşmayı öğrencinin mücadelesine kusursuz bir yanıt planlayarak geçirdiğinizi düşünün. Bunun yerine “Bugün neyi birlikte konuşmak en yararlı olur?” gibi bir açılış sorusu hazırlayın. Bir yön seçmeden önce yanıtı dinleyin. Etkin dinleme ve açık iletişim, odağı değerinizi kanıtlamakta değil, kişide tutar.

Öğrenci duygusal açıdan zor bir şey paylaştığında kaygı artabilir. Konuşmadan önce sorumlu biçimde neler sunabileceğinizi ve sınırlarınızın nerede olduğunu belirleyin. Konuşma sırasında sorunu düzeltmeye acele etmeden dinleyin. Öğrenci bilginizin ötesinde rehberlik isterse bildiklerinizi paylaşın ve uygun bir sonraki adımı belirlemeye yardımcı olun. Bu, mentorluğun başarısızlığı değil, dürüst destektir.

Bir sonraki buluşmanızdan önce bu kısa yeniden odaklanmayı deneyin: korkuyu yazın, gerçekleri varsayımlardan ayırın ve yararlı bir eylem seçin. Örneğin “Hiçbir yanıtım olmayacağından korkuyorum” düşüncesi, “Öğrencinin neye ihtiyacı olduğunu sorabilir ve dikkatle dinleyebilirim” olur. Sonrasında gerçekten yanında olduğunuz bir anı ve uygulayacağınız bir beceriyi not edin. Küçük değerlendirmeler, kaygının ilişkiyi tanımlamasına izin vermek yerine ona bir görev verir.

Hristiyan mentorlar için imanı konuşmaya hazır olmak, her konuşmaya zorla dinî yanıtlar yerleştirmek değildir. Birinci Petrus 3:15, sorulduğunda umudunuzu açıklamaya hazır olmaktan söz eder. Öğrenci imanla ilgili bir soru açarsa alçakgönüllülükle ve açıklıkla yanıtlayın; açmazsa getirdiği konuya ilgi gösterin. Bu ayrım, öğrencinin ihtiyaçlarını kendi mesajınız için bir kürsüye dönüştürmeden içten kalmanıza izin verir.

Korku geri geldiğinde bir sonraki buluşmayı sınav değil, uygulama olarak kullanın. Öğüt vermeden önce bir takip sorusu sormak gibi tek bir niyet belirleyin. Konuşmadan sonra kendinizi öğrencinin anlık karşılığına göre yargılamak yerine neler olduğunu gözden geçirin. Sorumluluğunuz dikkatli, dürüst destek sunmaktır; büyüme öğrenciye ve Hristiyan anlayışında nihayetinde Tanrı’ya aittir.

4. Öğrencilerin ihtiyaçlarına yeniden odaklanmak

Mentorluk ilişkisi her iki kişiye de yarar sağlayabilir; ancak daha büyük yararı öğrenci görmelidir. Her konuşmayı kimin hedeflerinin şekillendirdiğini kontrol etmek için bu ilkeyi kullanın. Bir öyküyü çoğunlukla deneyiminizi kanıtlamak için paylaşıyorsanız durun ve öğrencinin neyi ele alması gerektiğini sorun. Bir sonraki adıma performansınız değil, onun büyümesi yön vermelidir.

Her buluşmaya öğrenciyi bir öncelik belirtmeye davet ederek başlayın. “Bugün bu konuşmayı ne yararlı kılar?” diye sorun. Sonra ilk yanıtın altındaki kaygıyı dinleyin. “Sıkışıp kaldım” diyen bir öğrenci, tam bir ders anlatımına ya da kendisi adına yapılmış bir plana değil, yönetilebilir tek bir eylemi belirlemek için yardıma ihtiyaç duyabilir.

Tüm yanıtları bilmediğimde birine nasıl mentorluk edebilirim? Bildiklerinizi söyleyin, bilmediklerinizi kabul edin ve öğrencinin soruyu incelemesine yardımcı olun. Örneğin daha önce neleri değerlendirdiğini sorun, birlikte güvenilir bir kaynak belirleyin ya da onu deneyimi konuya uyan bir mentorla buluşturun.

Öğrenciden ilişkiye yön vermesini isteyerek sorumluluğu dengede tutun. Bir odak üzerinde anlaşın; sonra onu sorular getirmeye ve seçtiği eylemleri yerine getirmeye davet edin. Bilgi ve kaynak sunabilirsiniz; ancak bunları istemesi ve kullanması gerekir. Bu, her sonucun sorumluluğunu size yüklemeden desteğinizi ihtiyaçlara duyarlı tutar.

Öğrencinin hedeflerinin gerçekçi olup olmadığını ve mentorluğun bunları ele almak için doğru yol olup olmadığını kontrol edin. Bir kurs, el kitabı ya da deneyimli akran gibi başka bir kaynağın soruya yanıt verip veremeyeceğini sorun. Öğrenci bir sunum hakkında geri bildirim istiyorsa bütün projeyi devralmak yerine bir taslağı birlikte gözden geçirin.

Öğrenci sessizleştiğinde desteğin mevcut olduğunu hatırlatan kısa bir mesaj gönderin. Örneğin: “Devam etmek istersen buradayım. Neyin yardımcı olacağını bana bildir.” Sonra sonraki iletişimi ona bırakın. Bu, seçimine saygı gösterir ve ilginizin baskıya dönüşmesini önler.

Mentorluk alan kişiyi ne zaman başka bir mentora ya da uzmana yönlendirmeliyim? Hedefi sizin sahip olmadığınız bir uzmanlık gerektirdiğinde ya da kaygısı üzerinde anlaştığınız rolün dışına çıktığında yönlendirin. Uzmanlaşmış kariyer rehberliği arayan öğrenci başka bir mentordan yararlanabilir; profesyonel bakım gerektiren bir konu ise yetkin bir uzman gerektirir.

Yaklaşımınızı uyarlamak için geri bildirim kullanın. Öğrenciye neyin yardımcı olduğunu ve neyi değiştirmek istediğini sorun; sonra seçimlerinizi savunmadan dinleyin. Birkaç alanda desteğe ihtiyaç duyuyorsa farklı mentorlar farklı hedeflere yardımcı olabilir. Yeniden odaklanmak, her yanıtı sizin sunmanız gerektiğinde ısrar etmek değil, doğru türde yardım sunmaktır.

Konuşmayı bitirmeden önce öğrencinin seçtiği bir sonraki adım üzerinde anlaşın. Bir sonraki buluşmada, başarıyı tercih ettiğiniz yolu izleyip izlemediğine göre ölçmek yerine neler olduğunu ve ne öğrendiğini sorun. Bu, öğrencinin kendi kararını verme hakkını merkezde tutar ve ikinize de devam etmek için açık bir yol sunar.

5. Mentor olmaya hazır olduğumu nasıl anlayabilirim?

Mentorluk etmeden önce uzman olmanız ya da belirli bir yaşa gelmeniz gerekmez. Hazır olmak, paylaşacak yararlı bir şeyinizin bulunmasıyla ve biriyle birlikte öğrenmeye istekli olmanızla başlar. Örneğin küçük bir gruba önderlik etmeyi yeni öğrenmiş biri, yeni gelen kişinin ilk tartışmasını hazırlamasına yardımcı olabilir. Kendinizi her konuda yetkili olarak sunmak yerine getirdiğiniz deneyim konusunda açık olun.

Önce kapasitenizi kontrol edin. Mentorluk dikkat ve verilen sözü yerine getirme gerektirir; bu nedenle taahhütte bulunmadan önce mevcut sorumluluklarınızı değerlendirin. Bir konuşma için güvenilir biçimde buluşabiliyor ama sık mesajlara yanıt veremiyorsanız bunu en baştan açıklayın. Her seferinde tek bir hizmet güçlüğünü konuşmak gibi gerçekçi bir taahhüt, ikinize de neler sunabileceğiniz hakkında açık bir resim verir.

Ardından deneyiminizin nerede yardımcı olabileceğini belirleyin. Grup tartışması planlamak, yeni gelenleri karşılamak ya da bir hizmet deneyimi üzerine düşünmek gibi paylaşabileceğiniz birkaç beceri ya da ders yazın. Sonra bilginizin dışındaki konuları belirtin. Bu basit ayrım, her yanıtı biliyormuş gibi davranmadan sağlam temelli rehberlik sunmanıza yardımcı olur.

Hazır olmak, geri bildirime açık olmak da demektir. Konuşmadan sonra öğrencinin gerçek kaygısını mı dinlediğinizi, yoksa tartışmayı tercih ettiğiniz bir derse mi yönelttiğinizi değerlendirin. Öğrenci daha fazla uygulamalı örnek isterse bir sonraki buluşmayı uyarlayın. Yaklaşımını değiştirebilen mentor, tek bir yöntemin herkese uyduğunu varsayandan daha hazırlıklıdır.

Başlamadan önce açık bir amaç belirleyin. Öğrencinin ne öğrenmeyi umduğunu, nelerin sorumluluğunu alacağını ve konuşmaların yararlı olduğunu nasıl anlayacağınızı sorun. Örneğin grup önderliğinde büyümeyi uman bir öğrenci, katılımcıları karşılamayı uygulayıp ardından neyin zor geldiğini konuşabilir. Ortak hedef, öğrencinin seçimlerinin sorumluluğunu size yüklemeden her buluşmaya yön verir.

Daha fazla hazırlığa ihtiyaç duyduğunuz zamanı fark edin. Mentor ilgili becerilerden, yeterli eğitimden ya da zamandan yoksunsa mentorluk zorlanabilir. İnsanlara rehberlik etmekte yeniyseniz deneyimli bir mentordan geri bildirim arayın ya da konuşmayı planladığınız konuda bilginizi geliştirin. Bir alanda uzmanlığınızın olmaması başka bir alanda mentorluğu dışlamaz; kapsamınızı tanımlamanıza yardımcı olur.

Son olarak, öğrencinin hızına ve kendi kararını verme hakkına saygı duyup duyamayacağınızı kendinize sorun. Bir soru, kaynak ya da bakış açısı sunabilir, sonra bununla ne yapacağına kendisinin karar vermesine izin verebilirsiniz. Desteğiniz onun kararlarını kontrol etmeye ya da hızlı ilerleme görmeye bağlıysa başlamadan önce durun ve beklentilerinizi yeniden düşünün.

Düşünülmüş bir seçim yapmak için şu işaretleri kullanın: neler sunduğunuzu belirtebilir, gerçekçi bir taahhütte bulunabilir, deneyiminizin sınırları içinde kalabilir ve öğrencinin kendi büyümesinin sorumluluğunu almasına izin verebilirsiniz. Önce tam bir güven duymanız gerekmez. Başlangıç için açık bir odak seçin, beklentiler üzerinde anlaşın ve ilişki geliştikçe öğrenmeye devam edin.

Make Disciples: Make Disciples Mobil Uygulaması

Uygulamamız, başkalarına rehberlik etmeye hazırlanırken uygulamalı hizmet becerilerini öğrenmeyi sürdürmek için yapılandırılmış bir yol sunar. Büyümenizi destekleyecek ve öğrencilere daha amaçlı hizmet etmenize yardımcı olacak açık bir öğrenme yolu istediğinizde ona yönelin. Uygulama Kılavuzu, öğrenme sürecinizde uygulamayı kullanmanıza yardımcı olabilir.

Yönetilebilir bir sonraki adımı belirlemek için öğrendiklerinizi kullanın; sonra bu niyeti öğrencilerle konuşmalarınıza taşıyın. Mentorluk, her yanıtı hazır bulundurmakla değil, uygulama, düşünme ve önünüzdeki kişiye ilgi göstermeyle gelişir.

Uygulamamızı ve kılavuzunu incelemek için çevrimiçi olarak Make Disciples’ı ziyaret edin.

Düşünülmüş Tek Bir Adımla İlerleyin

Bir sonraki adımınız, ilgiyle atabileceğiniz kadar küçük olsun. Teşvik edebileceğiniz bir kişi seçin, gerçekten sunabileceğiniz desteği belirleyin ve hangi konuda büyümeyi umduğuna dair dürüst bir konuşmayla başlayın. Başlamadan önce bütün yolculuğunu planlamanız gerekmez.

Başkalarına mentorluk etmekte kendinizi yetersiz hissetmek, kusursuz güveni beklemeyi bilgece gösterebilir. Bunun yerine başlangıcınıza alçakgönüllülük yön versin: meraklı kalın, sınırlarınız konusunda dürüst olun ve biriyle birlikte yürürken öğrenmeyi sürdürün. Rolünüz başka birinin ilerlemesini kontrol etmek değildir. Seçimlerine saygı duyarken düşünülmüş destek sunmaktır.

Başkalarına hizmet etmekte ve onları donatmakta büyümeye hazırsanız, Make Disciples ile iletişime geçerek bir sonraki adımı değerlendirin. İsteklilikle başlayın, dikkatinizi önünüzdeki kişide tutun ve her konuşmanın size daha büyük ilgiyle mentorluk etmeyi öğretmesine izin verin.

Sık Sorulan Sorular

Başkalarına mentorluk etmekte neden kendimi yetersiz hissediyorum?

Hazır olup olmadığınızı, kusursuz bilgiye ya da ruhsal olgunluğa dair hayalî bir ölçüte göre değerlendiriyor olabilirsiniz. Örneğin grupta soru soran kişi olmaya alışkınsanız rehberlik rolüne geçmek yabancı gelebilir. Hangi ölçütü kullandığınızı fark edin; sonra hizmetten öğrendiğiniz bir ders gibi gerçekten katkıda bulunabileceğiniz bir şeyi belirtin. Mentorluk, kusursuz bir performansla değil, tek bir dürüst konuşmayla başlayabilir.

Share this post